Sesje

15. Międzynarodowe Sympozjum EBHC 2020 From Evidence to Action
5-7 października 2020 | ONLINE

Program  |  Sesje  |  Prelegenci  |  Warunki udziału  |   PDF file Final Programme  |  PDF file Prezentacje wykładów 2020  |  Video Nagrania wykładów 2020
Archiwum:  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019   |  Galerie:  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2015  2016  2017  2018  2019

Sesja 1: Ocena innowacyjności technologii medycznych

Dzień 1: poniedziałek, 5 października 2020, godz. 9.00-11.30
Definiowanie innowacji i jej ocena od dawna ma strategiczne znaczenie w ochronie zdrowia, zarówno dla leków, wyrobów medycznych jak i również nowego typu technologii z obszaru m-zdrowie czy big data. Chociaż termin innowacja oznacza pewne lepsze właściwości/korzyści nadal istnieje niewielka zgoda co do tego, co reprezentuje prawdziwa innowacja. W ostatnich latach różne kraje ciężko pracowały, czy pracują nad koncepcją innowacyjności oraz sposobem definiowania i oceny nowej technologii medycznej. Nie każda technologia medyczna jest innowacyjna lub też stopień jej innowacyjność jest wystarczający. Dyskusja nad oceną to dyskusja nad kryteriami i poziomami innowacyjności. Od 2007 r. firmy farmaceutyczne we Włoszech mają możliwość ubiegania się o status innowacyjności dla swoich leków w celu ułatwienia ich dostępu w ramach refundacji. W dniu 6 kwietnia 2017 roku Włoska Agencja Leków (AIFA) opublikowała nowy algorytm w celu lepszego scharakteryzowania i zdefiniowania rozpoznawania innowacji terapeutycznych. Podobne rozwiązania testowano w ramach Cancer Plan w UK czy w Holandii, czy ostatnio w ramach projektu Funduszu Medycznego w Polsce. Pokrewne rozwiązania są tworzone dla technologii nielekowych. Nowy algorytm charakteryzuje się wielowymiarowymi podejściami, w tym również rozwiązaniami opartymi na metodyce GRADE, czy koncepcji MCDA. W ramach sesji chcemy przedstawić rozwiązania podejmowane przez różne kraje, w raz omówieniem ich implikacji praktycznych dla systemu ochrony zdrowia.
Ocena innowacyjności technologii medycznych

Sesja 2: HTA a nowe typy technologii medycznych

Dzień 1: poniedziałek, 5 października 2020, godz. 13.30-16.00
Ocena technologii medycznych (HTA) odnosi się do systematycznej oceny wpływu nowej technologii medycznej pod względem skutków zdrowotnych, ekonomicznych, prawnych i wielu innych. Głównym celem tej oceny jest poinformowanie decydentów o wynikach i wsparcie ich w podjęciu decyzji. Lecz wraz z wprowadzaniem nowego typu technologii także przed HTA pojawiają się nowe wyzwania metodyczne i analityczne. Z jednej strony chodzi o wprowadzanie nowych technologii, a z drugiej pojawia się konieczność rezygnacji lub zmniejszania częstości stosowania do tej pory istniejących technologii. Rozwój wszczepialnych wyrobów medycznych oraz szczególnie nowe cyfrowe rozwiązania w zakresie opieki zdrowotnej, takie jak usługi mobilne (m-zdrowie czy e-health), sztuczna inteligencja (AI) i robotyka, przyniosły ze sobą ogromny potencjał do dalszego rozwoju usług opieki zdrowotnej, ale ich wprowadzenie powinno być zgodne z tymi samymi kryteriami, co w przypadku innych świadczeń opieki zdrowotnej. Wydaje się, że pomimo braku wysokiej jakości dowodów wiele z nich może przynosić korzyści jednak kwestia bezpieczeństwa w codziennym stosowaniu i jej wpływ na zdrowie czy życie pacjentów, wymaga dalszych obserwacji i analizy. W wielu krajach podjęto wysiłek stworzenia nowych ram HTA wraz z rozwojem prawodawstwa w zakresie finansowania ich w koszykach świadczeń gwarantowanych. Francja, Hiszpania, Niemcy czy kraje skandynawskie na różnych poziomach regulują zakres oceny tych technologii, wraz ze szczegółową oceną zmian w zakresie funkcjonowania nie tylko świadczeniodawców czy systemu, lecz przede wszystkim z uwzględnieniem ich wpływu na aspekty kliniczne – stosując podobną metodykę oceny jak dla innych technologii. Przy współpracy profesjonalistów z różnych krajów pragniemy przedstawić kluczowe aspekty zmian w kompleksowej ocenie HTA w różnych dziedzinach zdrowia i dla różnego typu technologii medycznych.
HTA a nowe typy technologii medycznych

Sesja 3: Polityka zdrowotna, polityka lekowa
– od strategii do wdrożenia

Dzień 2: wtorek, 6 października 2020, godz. 9.00-11.30
Polityka zdrowotna, w tym lekowa państwa odnosi się do decyzji, planów i działań podejmowanych w celu osiągnięcia określonych celów zdrowotnych w społeczeństwie. Polityka zdrowotna jako strategia działania ma za zadanie określić kilka aspektów takich jak: wizję przyszłości, która z kolei pomaga ustalić cele i punkty odniesienia w perspektywie krótko- i średnioterminowej. Powstawanie tych rozwiązań w komunikacji ze społeczeństwem ma odpowiedzieć na rosnące wyzwania stojące przed systemem opieki zdrowotnej w tym monitorowania i rozszerzania powszechnego dostępu, podejmowanie działań w zakresie zdrowia publicznego oraz wzmacniania zdrowia w wszystkich obszarach działalności państwa. Dokumenty takie jak Polityka Zdrowotna nawiązują też do społecznych uwarunkowań zdrowia i interakcji między sektorem zdrowia a innymi sektorami społeczeństwa. Wskazywany w takich dokumentach zakres działalności państwa przedstawia priorytetowe działania i oczekiwania co do zakresu zmian w systemie. Należy również podkreślić, że najczęściej są one tworzone w zespołach multidyscyplinarnych. W ramach sesji chcemy przedstawić wyzwania stające przed onkologią, wyrobami medycznymi, rehabilitacją, opieką przewlekła czy innymi dziedzinami. Będzie to pierwsza sesja w historii Sympozjum EBHC dotykająca całych obszarów opieki w Polsce czy na świecie.
Polityka zdrowotna, polityka lekowa – od strategii do wdrożenia

Sesja 4: Kto odpowiada za pacjenta w systemie opieki zdrowotnej?

Dzień 2: wtorek, 6 października 2020, godz. 13.30-16.00

Od lat 80. wzrasta rola pacjentów w systemach ochrony zdrowia na różnych poziomach poprzez ich angażowanie nie tylko w kwestie własnej opieki czy członków rodziny, lecz także coraz częściej na poziomie kształtowania całych reform systemowych . Znaczenie zaangażowania pacjentów i ich organizacji w procesach kształtowania systemu opieki zdrowotnej na świecie ma swoją długą historię.

Zaangażowanie pacjentów najczęściej koncentruje się na poziomie dbałości o własne zdrowie i ewentualnie współdecydowania o nim (shared decision making), czyli brania odpowiedzialności za swoje zdrowie. Lecz od wielu lat toczy się dyskusją nad rolą pacjenta w podejmowaniu decyzji na wyższych poziomach. Jest ona głównie postrzegana przez pryzmat działań podejmowanych przez poszczególne organizacje, które m.in. popularyzują wiedze na temat konkretnej choroby, udzielają pomocy psychologicznej chorym i ich rodzinom, organizują i wpierają finansowo leczenie pacjentów. Wzrost zaangażowania pacjentów i ich organizacji ma inny wymiar niż indywidualny i wymaga podjęcia strategicznych działań ze strony decydentów.

Wydaje się więc, że odpowiedzialność za uzyskiwane w opiece zdrowotnej wyniki jest więc wspólnym zadaniem rządu, instytucji publicznych, zarządzających placówkami medycznymi, kadry medycznej oraz samych pacjentów. Ich zaangażowanie ma bezpośrednie przełożenie na różne aspekty szeroko pojętej funkcjonalności opieki zdrowotnej. Odejście od tradycyjnych modeli paternalistycznych czy na roli usługodawcy wobec klienta, aniżeli na samym pacjencie – jest blokadą w zwiększeniu partycypacji pacjentów i rozwoju opieki opartej na wartościach (VBHC). Może ona przyjmować różne formy, od poprawy współpracy na linii pacjent – lekarz i aktywnego słuchania chorego, poprzez ocenę ich satysfakcji, po partnerstwo w podejmowaniu decyzji opartych na PROM (patient reported outcomes measurments), doświadczeniach czy preferencjach pacjentów. W ramach sesji chcemy przedstawić formy i metody zaangażowania pacjentów na różnych szczeblach zarządzania systemem wraz z przykładami wkładu w rozwój opieki zdrowotnej w Polsce i na świecie. Sesja ta stanowi kontynuację dyskusji podejmowanych w poprzednich latach dotyczących wzmacniania roli pacjentów i ich organizacji w systemie.

Kto odpowiada za pacjenta w systemie opieki zdrowotnej?

Sesja 5: Akademia samorządowca

Dzień 3: środa, 7 października 2020, godz. 9.00-12.00

Rosnąca rola samorządów w tworzenia opieki zdrowotnej nie jest tylko związana z kwestiami prawnymi. Ustawa o zdrowiu publicznym z 11 września 2015 r. nałożyła, m.in. na samorządy, takie zadania jak: monitorowanie i ocenę stanu zdrowia społeczeństwa; edukację zdrowotną; promocję zdrowia; profilaktykę; działania w celu eliminowania lub ograniczania zagrożeń dla zdrowia; działania dotyczące aktywności fizycznej. Sytuacja w ramach Covid19 wprowadziła dodatkowe ograniczenia oraz problemy związane z realizacją tych zadań. Już w roku 2015 samorządy łącznie wydawały 82,7 mln złotych, co plasuje je na drugim miejscu po NFZ. W ramach projektu Funduszu Medycznego wskazano konieczność dofinansowania programów profilaktycznych w tym właśnie samorządowców.

Ocena realizacji zadań przez samorządy PPZ została przeprowadzona przez Najwyższą Izbę Kontroli w 2015 roku oraz jest obecnie monitorowana przez Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego – Państwowy Zakład Higieny. Samorządy podchodzą jednak do realizacji zadań z zakresu zdrowia publicznego oraz samych PPZ w zróżnicowany sposób. Szacuje się, że odsetek JST realizujących PPZ wynosi 25-30% (nie dotyczy programów antyalkoholowych i antynarkotykowych, gdyż gminy mają ustawowy obowiązek realizacji tego rodzaju programów). Spośród 21 144 pojedynczych zadań najczęściej podejmowane były te z zakresu profilaktyki, promocji, edukacji, szkoleń, najmniej – z obszaru badawczego. Tematem sesji będzie dyskusja nad wyzwaniami stojącymi przed samorządami w dobie Covid-19 od strony zarówno priorytetów zdrowotnych oraz możliwości finansowych, lecz także nad praktycznymi aspektami realizacji programów polityki zdrowotnej.

Akademia samorządowca

Sesja 6: From data to big data

Dzień 3: środa, 7 października 2020, godz. 13.30-16.00
Dane w ochronie zdrowia są nieodłączonym aspektem postępu nauk medycznych oraz rozwoju nowych technologii… Rosnąca świadomość znaczenia tych danych a z drugiej strony konieczność ich gromadzenia już w tej chwili pełni ogromną rolę we wsparciu interesariuszy systemu. Nowe techniki analityczne poszerzają zakres ich wykorzystania poza codzienną praktykę kliniczną i zarządzanie podmiotami. Dodatkowo sposób ich prezentowania i wykorzystania staje się coraz bardziej przystępny dla odbiorców. Decydenci i instytucje państwowe we wszystkich krajach świata podejmują decyzję z zakresu polityki zdrowotnej z wykorzystaniem tych danych. Komunikacja z pacjentem to dzisiaj oprócz rozmowy z lekarzem również przekazywanie wiedzy o jakości świadczeń i ich dostępności. Oba te mierniki to podstawowe dane poszukiwane przez pacjentów. Samo wykorzystanie tych danych przez świadczeniodawców pozwala na spojrzenie w ramach danego podmiotu na różne aspekty – kliniczne, zarządcze, finansowe oraz wykorzystać je przy szpitalnej ocenie HTA (ang. hosptial based HTA). Personalizacja medycyny czy rozwój VBHC/EBHC nie są możliwe bez analizy danych i to nie tylko tych pochodzących z badań klinicznych, lecz również z codziennej praktyki klinicznej zarówno na etapie diagnozy jak i leczenia. Celem systemów opartych na wiedzy, czyli w tym na rzeczywistych danych zdrowotnych, jest wdrożenie mechanizmów umożliwiających jak najdokładniejsze planowanie i monitorowania opieki, efektów zarówno klinicznych, jak i ekonomicznych oraz jakości opieki. Zagrożenia płynące z kwestii prywatności danych, ich bezpieczeństwa gromadzenia i przetwarzania jest przedmiotem dyskusji nie tylko analityków, lecz także prawników czy etyków na świecie. Pragniemy w czasie sesji podyskutować o źródłach danych i zakresie ich zbierania, możliwościach ich wykorzystania, oraz omówić praktyczne bariery w dostępie do nich.
From data to big data

Partnerzy

15. Międzynarodowe Sympozjum EBHC 2020 From Evidence to Action
5-7 października 2020 | ON-LINE
Przejdź do zakładki Partnerzy
pl_PLPolski
en_GBEnglish (UK) pl_PLPolski